PORNOLISTENE
For någen herlige dagar dette e. Me meska oss i andre sine penger. Det e utruligt pirrande. Et lide gløtt inn i de innerste gemakker. Te naboen, te onkel, te rigingane. Den nydelige Jante har sine beste dagar.
- Hæ - koss i all verden kan han tjena så mye penger? - Hæ - e hu virkelig verdt alle dei millionane??
Mor te Idar Vollvik får prisen! Morå te kometen i norsk næringsliv, ja, han så susa rundt i Kønigseggen vettu, trønderen i Bergen - Chessgrunderen som opplevede at hundredevis av millionar fordampa. Han har NULL i inntekt og NULL i formue på listene i år:
- Æ ba nu an Idar om å spar ja!
Ho er frå Lofoten og fortset: - Som andre mødre har æ bedt alle barna mine om å sette til sides nåkka. Æ har frykta dårligar tide: «Etter ein bakardag, kjem det alltid ein knakardag». Idar sa jo støtt at æ måtte sei fra om æ træng nåkka, men en træng jo ikke mye!"
Eg vett ikkje ka ein knakardag e, men eg trur det e jyseligt godt sagt. Eg elska bildene av den jordnæra damå så langt som det går an å komma frå luksusbilar og aent snacks - på Fosen i Trøndelag mens sønnen e pengeflyktning i Spania. Ei ekta norske dama. Slige vil me ha. Gerd er rigare enn sønnen sin nå: Knappe 80 000 i inntekt og ei formue på knappe 200 000. Kvardagshelten!
Å, det e herligt å kikka. For någen år si spurte eg ein stortingsrepresentant frå KrF om u studerte ka naboen tjente:
- Nei, sa Bjørg Tørresdal. Eg lese kje listene sjøl, men eg har någen te å lesa listene For meg!
Hahaha, deilige kristen dobbeltmoralisme.
Og så lese me om økonomirådgivaren som kalla offentliggjering av listene for økonomisk pornografi og at det e moralsk forkasteligt . Ja, nettopp! Det e jo derfor det e så bra. I korrektheden vår e det ein fryd atte me har någen snuskete kikkehol. For opplysningane e jo jo i beste fall veiledande. Ofta vill-ledande. For alle frådragå vise jo kje. Reell inntekt stemme kje!
Ligavel så helde me det gåande. Dei same sagene kvart einaste år: Dei rige tjena altfor godt! Någen få politikarar tjena bedre enn statsministeren faktisk (!). Der e masse penger i humor! Her er norges rikeste arvinger! Vennene til kronprinsparet! Mmmmm - det e deiligt. Sladder. Godsladder.
- Såg du ka an tjente elle? - Og kånå?? - Mmm, u e jo frå ein god familie, an har alltid krøbe for henna han!
Forutsigbart som fy. Opphissande og pirrande. Akkurat som porno. La oss bare få inn meir og meir - usladda, sjølsagt!
Permalink
Del med andreMia og Pia - fullstendig krise!
Island er i ferde med å synka i havet. Oslo børs stupa i dag igjen. Men stakkars Mia og Pia!
Pia får ikkje reisa te USA hu stakkar. Mia e tatt av plakaten. Kem bryr seg om finanskrisen?
Kem orka å ta innøve seg vanskelige tall og fryktelige krakk når me kan ta inn blonde tragedier? Når puppestell og nystyla hår lyse imod oss og tragedien e fullkommen. Då gidde me kje høyra på sjeføkonomar med nervøse rykningar i ansiktet.
Mia og Pia. De rime til og med. Sagakvinnene. Det urnordiske. Vårt felles kulturutrykk. Ambassadørar for det som selge - og vipps så går det gale. Akkurat som økonomien. Den vekse og vekse og alt e fryd og gammen og vipps - der sprekke det! Og alt bler fiasko.
Pia Haraldsen får ikkje journalistvisum te Usa. Mest sannsynlig fordi ein amerikanske politikar følte seg fornærma på det grovaste sist damen dekka amerikansk politikk. Men Pia vett heldigvis råd, og kan sarkasmens kunst. Hu ska kjempa for rettferdighet fra Bærums beste strøk, Snarøen.
Og Mia Gundersen stakkar. Itte å ha bretta seg ut i fullformat og bokformat og kanskje aller mest tabloidformat orka ikkje folk å betala penger for å sjå og høyra meir. Synd - for Mia e ein knallsterke artist, varme som ei favoritt-tante, sexy som den yberste diva. Men plutseligt så bler det nok. Meir enn nok. Visstnok.
Muligens handla dette om begrensningens kunst. For Mia, for Pia og for pengemennene. Ingen kan erobra himmelrike. Ingen kan drikka champis og cosmo inn i evigheden.
Lag felles front! For folk og fedreland, for krisetidene me alle ska gjennom. For Reykjavik, for Pengene, for Mia og for Pia. Det bler , viss me ska bruga ABBA-metode for å laga navn som selge: PRIMA !!
Mamma har drukna i syden. Staten, staaaaten - kom og hjelp!
Så har det skjedd igjen. Ein stakkars familie e på forsiå av landets største avis: Gudrun (71) druknet i Syden. Må betale 70 000 for å få henne hjem. Arme folk. Eg kondolera.
La det vara sagt aller fysst. Eg kondolera. Virkeligt. Dette e ei triste historia. Familien må betala av egen lomme for å få kistå te morå heim te Nord Norge. Grusomt. Sørgeligt. Ingen tvil om det. Ein gilde familietur blei den reine tragedien for bestemor drukna. Det kan jo kje bli verre.
Sjokket bler ennå større når det vise seg atte forsikringen ikkje e i orden og familien må punga ud sjøl for kistetransporten. SAS har ikkje anledning te å frakta kister ud frå Malta vistnok, og det va der familien tilfeldigvis var på ferie.
Denne historiå får meg te å setta tankane i sving. Familien te Gudrun har det vondt. Får familien te Gudrun det bedre om heila Norge tar stilling te den historien? Her e det jo faktisk familien sjøl som ikkje har hatt papirene i orden. Og det e trist nok det. Men der e jo ingen andre så kan klandrast! Der finnst ingen snille forsikringsselskap! Og når forsikringselskapet vise fram reven i seg - ja, så hjelpe det ingen ting å roba på staten. Nei, familien te Gudrun har ikkje ropt på staten, men frykteligt mange gjere det. Så derfor denne koblingen.
For - kjære naive landsmenn. Staten e helle ikkje så god som me trur an e. Staten kan ikkje bare bla opp, uansett om an e rødgrønne elle blå. Staten kan ikkje bare sei - uff stakkars, her får du penger te ein drink sånn atte du kan roa deg ned litt. Her har du ei seng stakkars, slapp av litt bare. Pust ud, det ordna seg ska du sjå. Vil du ha hotell? Vil du ha ein nye flybillett? Vil du ta deg ein fjelltur? Me kan godt betala! Ja, du e jo borgar av verdens rikaste land, så mor staten ordna opp. Kor e den forbanna staten når me trenge an??
Så vil staten ha litt igjen. I avgifter. I skattar. I støtte. Då bler det ramaskrig. Då komme mangel på logikk for alvor fram. Samtidig som me forventa og samtidigt klaga på atte staten syr puder så dei velfødde rumpene våre kan sitta godt, så forventa me å sleppa å betala någe som helst for det. Ja, for me har jo bygd opp dette landet. Me e jo så rige. Og smarte.
Refrenget frå ambassade itte ambassade over heile verden e akkurat den same. Ein heilt vanlige telefonhenvendelse:
- Eg har kje pass. Hjelp meg. Dei vil senda meg tebage!
- Ja, det er vanlig prosedyre.
- Hæ, eg så e nordmann. Eg e jo nordmann!
- Ja, uten gyldige papirer i et fremmed land. Vi kan ikke gjøre noe før på mandag.
- Men eg e nordmann for f.... Det e jo hjerteløst!
Og ein aen samtale:
- Hei - eg har kje penger, lommabogå mi e vekke!
- Ja, du må ta kontakt med forsikringsselskapet ditt.
- Hæ - e kje dette ambassaden?
- Jo, vi kan ikke hjelpe deg. Dessverre.
Dessverre. Unnskyld. Og heldigvis. Me må ta litt meir ansvar for vårt eige. Sånn e det bare. Du kan liga det elle ikkje. Sosialist elle ikkje sosialist. Der finnst någen hål i sikkerhetsnettet vårt. Og godt e det - ellers blir me pinligt velfødde.
Riksfjolset og butleren
1
KRISE!!!!
Sannhetsserum i Lofoten
Om å vassa i bøker og wienerbrød
KAFFEMASKINSHOVEDSTADEN med eit hjarte som slår
4
Ekornsang
Langt....
Den finaste plassen
Dagen derpå
Premierekveld
1
